Коллективы
Справка
Музыканты
Дискография
Песни
Концерты
Фотогалерея
Публикации
Новости
Форум
Парад ансамблей
Добавлено: 15.04.2021
Автор редакции: Олег Верещагин
Авторы: Eugene
Для добавления и изменения информации на сайте необходимо авторизоваться на форуме.
Вераніка
Другое название: Вероника
Язык текста: белорусский
музыка: И. Лученок
слова: М. Богданович (Максим Богданович) (1913)
соло: Л. Борткевич (1975)
соло: И. Пеня (1991)
соло: В. Косенко (2000)
соло: В. Скорожонок (2004)
аранжировка: В. Мулявин (1975)
аранжировка: А. Виславский (1989)
аранжировка: Н. Неронский (1989)
Список альбомов, в которых встречается песня:
Щелчок по названию группы откроет список песен группы.
Щелчок по названию альбома откроет информацию об альбоме.
Щелчок по музыканту откроет информацию о музыканте.
Текст песни
Iзноў пабачыў я сялібы,
Дзе леты першыя прайшлi:
Там сцены мохам параслi,
Вясёлкай адлiвалi шыбы.
Усё ў пылу. I стала мне
Так сумна, сумна ў цішыне.
Я ў сад пайшоў – там глуха, дзiка,
Усё травою парасло.
Няма таго, што раньш было…
Няма таго, што раньш было,
I толькi надпiс «Веранiка»…
I толькi надпiс «Веранiка»,
На лiпе ўрэзаны ў кары,
Казаў вачам аб тэй пары.
Расці, ўзмацовывайся, дрэва,
Як манумент жывы, ўставай
I к небу надпiс падымай,
I к небу надпiс «Веранiка».
Чым болi сходзiць дзён, начэй,
Тым iмя мiлае вышэй.
Няма таго, што раньш было…
Няма таго, што раньш было,
I толькi надпiс «Веранiка»…
I толькi надпiс «Веранiка».
Чым болi сходзiць дзён, начэй,
Тым iмя мiлае вышэй…
Няма таго, што раньш было…
Няма таго, што раньш было,
I толькi надпiс «Веранiка»…
I толькi надпiс «Веранiка».
Чым болi сходзiць дзён, начэй,
Тым iмя мiлае вышэй…
Веранiка.
Чым болi сходзiць дзён, начэй,
Тым iмя мiлае вышэй…
Веранiка.
Чым болi сходзiць дзён, начэй,
Тым iмя мiлае вышэй…
Веранiка.
Текст песни Белорусские песняры — Няма таго што раньш было
Оригинальный текст и слова песни Няма таго што раньш было:
Лученок, Агранович, «Песняры»
Ізнов пабачив я сяліби,
Дє лєти пєршия прайшлі:
Там стєни мохам параслі,
Вясєлкай адлівалі шиби.
Усє в пилу, і стала мнє
Так сумна, сумна в тішинє…
Я в сад пайшов — там глуха, діка,
Усє травою парасло.
Няма таго, што раньш било,
І толькі надпіс «Вєраніка»,
На ліпє врєзаний в кари,
Казав вачам аб тей пари!
Расті, взмяцовивайся, древа,
Як манумєнт живий, вставай,
І к нєбу надпіс падимай,
І к нєбу надпіс — «Вєраніка»!
Чим болєй сходіть дєн, начей,
Тим імя мілає вишей!
Я снова вижу край далекий,
Где годы первые прошли:
Там стены мохом поросли,
Остыли радуги на стеклах.
И всё в пыли, и стало мне
Так грустно, грустно в тишине…
Я вышел в сад — там глухо, дико,
Травою давней поросло.
И нет того, что отцвело,
И только надпись «Вероника»,
Как будто в сердце, на коре
Мне говорит о той поре!
Расти, мой сад, зеленым вечно,
Как монумент живой, вставай,
И в небо надпись поднимай,
И в небо надпись — «Вероника»!
Чем больше дней от нас уйдет,
Тем выше имени полет!
Перевод на русский или английский язык текста песни — Няма таго што раньш было исполнителя Белорусские песняры:
Luchenok, Agranovich, & quot; Pesnyary & quot;
Іznov pabachiv I syalіbi,
Dє lєti pєrshiya prayshlі:
There stєni Moham paraslі,
Vyasєlkay adlіvalі Sibi.
Usє a saw, i became mnє
So PRSPs, PRSPs in tіshinє …
I payshov garden — there was deaf, dіka,
Usє paraslo grass.
Nyama TAGO INTO EARLY beater,
Tolkі nadpіs the I & quot; & quot ;, Vєranіka
On lіpє vrєzany in curry,
Vacham children seemed ab bet!
Rastі, vzmyatsovivaysya, tree,
Yak manumєnt zhivy, get up,
I to nєbu nadpіs padimay,
I to nєbu nadpіs — & quot; & quot ;! Vєranіka
Chim bolєy skhodіt dєn, nachey,
Tim іmya mіlaє vishey!
Again I see the edge of a distant,
Where the first years of the past:
There walls are covered with moss,
Cooled rainbow on the glasses.
And all in the dust, and I was
So sad, sad silence …
I went into the garden — there is a dull, wild,
Herbs old overgrown.
And there is the fact that bloomed,
And only the inscription & quot; & quot ;, Veronica
As if in your heart, on the bark
Tells me that stage!
Rusty, my garden, green forever,
As a living monument, get up,
And the sky sign ups,
And the sky inscription — & quot; & quot ;! Veronica
The more of us will take days,
The higher the name of the flight!
Если нашли опечатку в тексте или переводе песни Няма таго што раньш было, просим сообщить об этом в комментариях.
Няма таго, што раньш было + фотарэпартаж
У нядзелю на Маладзечаншчыне прайшло традыцыйнае свята паэзіі «Ракуцёўскае лета».
У нядзелю на Маладзечаншчыне прайшло традыцыйнае свята паэзіі «Ракуцёўскае лета».
У электрычцы Мінск—Маладзечна можна пачуць самадзейны ансамбль з двух маладых людзей. Адзін грае на гітары, другі адбівае такт бубнам, а потым збірае ў яго грошы.
Летась маладзёны спявалі па‑беларуску. Сёлета зноў сустрэў іх у электрычцы. Толькі артысты цяпер прамаўляюць і спяваюць ужо выключна па‑расейску. Можа, дзень такі.
З чыгуначнай станцыі «Уша» лепей ісці да Ракуцёўшчыны не праз Краснае, а на Чысць.
Тады можна палюбавацца на камянямі‑помнікамі ў гонар паэта, што былі пастаўленыя ‘шчэ ў 1977 г. Адзін сімвалізуе свечку вечнай памяці, а на другім прымацаваная памятная шыльда з выявай паэта і радкамі з ягонага верша.
У канцы вёскі на ўзгорку знаходзіцца філія Літаратурнага музея Максіма Багдановіча «Фальварак Ракуцёўшчына». Першае свята паэзіі прайшло тут у 1983 г. У 1990‑х, успамінае паэт Анатоль Зэкаў, людзей на свята збіралася болей, чым прыехала зараз. І лаваў ставілі не шэсць, як сёння, а ў разы болей. Яно мо і так. Але і сёлета не менш за сто чалавек сабралася ў Ракуцёўшчыне. І гэта надае аптымізму.
Надвор’е не падвяло. Смаліла сонца. Пісьменніку Уладзіміру Арлову не было куды схавацца ад яго. Нічога не заставалася, як прыкрыць галаву аддрукванымі на паперы вершамі. Некаторыя не вытрымлівалі на сонцапёку, і тады ішлі да Максімавай крынічкі. Балазе, яна знаходзіцца ў ценю дрэваў, хоць і ў баку ад сцэны. Каб спатоліць смагу сцюдзёнай вадою з крынічкі, час ад часу такія ахвочыя ўтваралі нават чаргу. Але куды большая чарга была да палаткі з шашлыкамі.
Адпачываюць, відаць, у Ракуцёўшчыне і суседніх вёсках у бабуляў. Некаторыя хадзілі ў майках ці са значкамі кампаніі «Будзьма!» Вось беларускай мовы, праўда, ад іх не было чуваць. Для іх гэта звычайнае свята, на якім бабуля абавязкова купіць штось з прысмакаў.
Ракуцёўшчыну ўпершыню наведала нашчадак роду Багдановічаў — Вольга Дашкоўская. Жанчына з’яўляецца сваячкай паэта па лініі яго бацькі Адама Ягоравіча. Яна зрабіла падарунак музею. Гэта вышыванка траюраднай сястры Максіма Дар’і.
Шкада, што на такія мерапрыемствы не прыязджаюць высокапастаўленыя чыноўнікі са сталіцы. Яны б ўбачылі, што ня варта дзяліць беларусаў, як тое сталася з пісьменніцкім саюзам. Літаратура павінна быць цэласнай. Гэта каторы год пацвярджаюць самі паэты.
На адной сцэне чыталі вершы сябры абодвух Саюзаў пісьменнікаў Віктар Шніп і Леанід Дранько‑Майсюк, Анатоль Зэкаў і Уладзімір Арлоў, Людміла Рублеўская і Валянціна Аксак.
Спадарыня Аксак заклікала прысутных калі не да 2011, то да 2016 года, калі будуць адзначацца 125‑годдзе Багдановіча і 105‑годдзе як паэт наведаў Ракуцёўшчыну, усім вывучыць ягоную «Пагоню». Сп. Валянціна ўпэўнена, што менавіта песня на гэтыя словы мусіць быць галоўнай песняй краіны.
У Мінск вяртаўся ў добрым настроі, створаным цудоўнай паэзіяй.
У фальварку Ракуцёўшчына, які належаў Вацлаву Лычкоўскаму, Максім Багдановіч гасціў летам 1911 года. Тут паэт напісаў серыю вершаў пад назвай «Старая Беларусь» і паэму «Вераніка», якая ўвайшла ў вядомы цыкл «Мадонны».
Сяргей Макарэвіч, фота аўтара
З Багдановічам на сэрцы.
Паэзія яднае сяброў абодвух Саюзаў пісьменнікаў: Віктар Шніп, Аксана Спрынчан, Эдуард Акулін.
Паміж Шніпом і Спрынчан сядзіць маладзечанскі краязнаўца Міхась Казлоўскі.
Уладзімір Арлоў не спіць, ён прыдумляе новую кнігу.
